Showing posts with label आकाश चव्हाण कविता. Show all posts
Showing posts with label आकाश चव्हाण कविता. Show all posts

Sunday, 21 June 2020

पेमात पडावस वाटत...


पेमात पडावस वाटत...
पेमात पडावस वाटत

 
न्हवत मला कुणावर प्रेम करायचं 
न्हवत मला त्या नात्यात गुंतायचं

पण,
काय कसे झाले उमगलंच नाही
तुझे ते निरागस अन लोभस रूप पाहून 
प्रेमाच्या सागरात कधी उडी घेतली, कळलंच नाही... 

आयुष्याची नवं-नवीन स्वप्ने पाहता पाहता 
तुझ्या रूपाने एक नवीन जीवन सुखावून गेलं 

शब्दांच्या दुनियेतील परी तू,
किती करू कौतुक मी... 

शृंगारिक तुझी लेखणी दिसली, 
नकळत मनी प्रेम-लहर उठली...
तुझे ते मनमोहक सौंदर्य
नकळत मनी प्रेम-लहर उठली...
तुजा तो सहज नृत्याविष्कार, 
नकळत मनी प्रेम-लहर उठली...
चुकला काळजाचा ठाव, 
नकळत मनी प्रेम-लहर उठली...
 
तुझं ते तिखट वागणं,
मला तुझंपासून लांब सारण... 
त्या दुराव्यातील गोडवा,
मज पुन्हा तुजपाशी आणणं... 

शब्दांच्या मैफिलीत मला असच रंगून रहावस वाटत,
त्याच मैफिलीचा भाग होऊन तुझं अन तुझंच व्हावंसं वाटत,
माहित असूनही अवघड तुझा सहवास,
मला पेमात पडावस वाटत... 



असेच आणखी काही लेख:


Tuesday, 12 May 2020

आई - एक सुंदर स्वप्न


आई - एक सुंदर स्वप्न
आई - एक सुंदर स्वप्न


अवघ्या कुटुंबाची काळजी वाहते ती आई.
मांगल्याचे सार असते ती आई.
ज्ञानाचे आणि संस्कारांचे व्यासपीठ म्हणजे आई.
शौर्य अन् पराक्रमाच बिजांकुर म्हणजे आई.
ज्योती सारखी सतत तेवत राहून, 
आयुष्यभर इतरांना प्रकाशमान करते ती आई 



असेच आणखी लेख वाचा :